1.ΟΜΙΛΙΑ

• σωστή άρθρωση σε όλα τα φωνήματα
• κατάκτηση φωνολογικής ενημερότητας σε επίπεδο συλλαβής και φωνήματος

2. ΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ

• Κατάλληλη προσοχή
• Επαρκή συγκέντρωση
• Επαρκή ακουστική και οπτική μνήμη

3. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ δηλαδή ο διάλογος, η εναλλαγή σειράς, ο έλεγχος παρόρμησης, η επίλυση προβλήματος, η αίσθηση κινδύνου, αναπτυγμένη ενσυναίσθηση, συναισθηματική νοημοσύνη, λήψη αποφάσεων και οργάνωση δραστηριοτήτων.

4. ΣΗΜΑΣΙΟΛΟΓΙΑ

• Λεξιλόγιο
• Κατηγοριοποίηση
• χρονικό και τοπογραφικό προσανατολισμό
• ακολουθία σύνθετων εντολών

5. ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΗ

• Σωστή γραμματική επάρκεια (αντιστοιχία υποκειμένου- ρημάτων, χρόνοι, εν-πληθ)
• Περιγραφή
• Αφήγημα

6. ΓΡΑΦΟΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ κατεκτημένες όπως είναι η εδραίωση πλευρίωσης, πέρασμα μέσης γραμμής, τριποδική λαβή, ψαλίδι, χειροτεχνίες, ζωγραφική με πινέλα κτλ.

7. ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΕ ΔΚΖ (Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής)

• Τουαλέτα
• Σίτιση
• Ένδυση

Θυμόμαστε πάντα ότι:

• ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ. ΣΥΝΗΘΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΄΄ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙ΄΄ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΘΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΝΩ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΘΙΣΟΥΝ.

πηγή: 2024_Positive_Parenting_Child_Development_EL.pdf 

Το συγκεκριμένο άρθρο αναρτήθηκε και στο έντυπο περιοδικό στις δράσεις του παιδικού σταθμού- νηπιαγωγείου ΑΥΛΑΙΑ και τους ευχαριστώ πολύ.

The post ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.

Είναι σημαντικές ερωτήσεις που απασχολούν όλους τους τους γονείς ή κηδεμόνες ατόμων ΑμεΑ της Ελλάδας.

Στην Ελλάδα, μετά τα 18 έτη, η ζωή των ατόμων με αναπηρία αλλάζει άρδην, κυρίως επειδή λήγει η υποχρεωτική σχολική φοίτηση τους στο ειδικό σχολείο. Κάποια ειδικά σχολεία (ΕΕΕΕΚ) λειτουργούν μέχρι τα 21 έτη, με αποτέλεσμα να αφήνει τους νέους χωρίς δομημένο καθημερινό πλαίσιο. Επομένως χρειάζεται να γίνει μετάβαση σε δομές ή προγράμματα για ενήλικες.

Η αλήθεια είναι ότι οι απόψεις διίστανται, διότι κάποιοι θεωρούν ότι τα άτομα με αναπηρία θεραπεύονται ξαφνικά μετά τα 18 και έτσι το κράτος δεν έχει προνοήσει για δημόσιες δομές που μπορούν να απασχολούνται τα άτομα αυτά. Αλλά έχει παραχωρήσει κάποια κουπόνια μέσω ΕΣΠΑ (δωρεάν για τους δικαιούχους) ή μέσω Δήμων και ιδρυμάτων. Οι υπόλοιπες δομές είναι κυρίως είτε ιδιωτικές είτε πρωτοβουλίες συλλόγων γονέων που δεν θέλουν τα παιδιά τους να καταλήξουν σε κάποιο ίδρυμα ή ακόμα χειρότερα σε ψυχιατρικές κλινικές, χωρίς να είναι ψυχικά ασθενείς.

Επομένως ας δούμε παρακάτω τι μπορούν να κάνουν:

1. Μετάβαση σε ΚΔΗΦ (Κέντρα Διημέρευσης, Ημερήσιας Φροντίδας)
   Αποτελεί την βασική και πιο καίρια επιλογή μετά τα 18 έτη. Σε αυτές τις δομές, τα ενήλικα ΑμεΑ συμμετέχουν καθημερινά σε:
   – Προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης
   -Δραστηριότητες καθημερινής Ζωής (ΔΚΖ)
   -Υποστήριξη αυτοεξυπηρέτησης
   – Εξωτερικά Προγράμματα
   – Εργοθεραπεία
   -Λογοθεραπεία
   -Ειδική Διαπαιδαγώγηση
   -Κοινωνικοποίηση
   -Αθλητισμό
   Παρέχουν μεταφορά, σίτιση, ψυχοκοινωνική φροντίδα και ανακούφιση στις οικογένειες. Είναι εφικτό μέσω ειδικών voucher.
2.  Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης ΑμεΑ (ΚΕΚ-ΑμεΑ)
   Σκοπός των κέντρων αυτών είναι να εκπαιδεύσουν ενήλικες ΑμεΑ σε πρακτικές δεξιότητες π.χ. μαγειρική, γεωπονία, χειροτεχνία, υπολογιστές. Κάποια προσφέρουν προστατευόμενη απασχόληση, δηλαδή εργασία σε ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον, πράγμα πολύ ενισχυτικό για οικονομική αποκατάσταση και ουσιαστική συμπερίληψη των ατόμων στην κοινωνία. Προσφέροντας και εκείνα με την σειρά τους τις δικές τους υπηρεσίες νιώθοντας χρήσιμοι, αξιόλογοι, αξιοπρεπείς Πολίτες της Ελλάδας.
3. Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ)Αφορά δομές ειδικά σχεδιασμένες για ενήλικες ΑμεΑ που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ζουν με την οικογένειά τους, δίνοντας τους την ευκαιρία για ανεξαρτητοποίηση. Παρέχουν μόνιμη ή ημι-μόνιμη κατοικία με φροντίδα και επίβλεψη από ειδικούς θεραπευτές ή άτομα εξειδικευμένα ενθαρρύνοντας την αυτονομία και την κοινωνική τους ένταξη. Υπάρχουν δημόσιες και ιδιωτικές ΣΥΔ, πολλές από τις οποίες ανήκουν σε συλλόγους γονέων.
4. Επιδόματα και οικονομική υποστήριξη
   Μετά τα 18, τα άτομα με ΑμεΑ μπορούν να λαμβάνουν:
   -Αναπηρικό επίδομα (ανάλογο του ποσοστού ΚΕΠΑ)
   – Επίδομα βαριάς αναπηρίας (μέσω ΟΠΕΚΑ)
   -Επίδομα φροντίδας ή παροχή προσωπικού βοηθού (πιλοτικό πρόγραμμα του Υπουργείου Εργασίας)
   -Επιδότηση εργασίας ΑμεΑ για εργοδότες που τα προσλαμβάνουν
5. Εργασία ή Προστατευόμενα Εργαστήρια 
   Υπάρχουν λίγες αλλά σημαν τικές δομές που προσφέρουν εργασία με υποστήριξη όπως
   -Εργαστήρια Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) για όσους παραμένουν μέχρι 21.
   -Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝΣΕΠ ΑμεΑ)
   -Προστατευόμενα εργαστήρια από συλλόγους, ιδρύματα ή εταιρείες ιδιωτών.

Έχοντας συνεργαστεί για αρκετά χρόνια σε φορέα Κδηφ, έχω συναναστραφεί, συνεργαστεί

και δουλέψει λογοθεραπευτικά είτε ατομικά είτε ομαδικά με πολλούς ωφελούμενους. Έχουμε συμμετάσχει σε πολλά εξωτερικά προγράμματα, διάφορες εκπαιδευτικές ή κοινωνικές δράσεις, γιορτές, παρελάσεις, εργαστήρια και βιώνω και εγώ την χαρά τους, την λύπη τους, την απογοήτευση τους, την ευτυχία τους, την φιλική ή άλλοτε δυσάρεστη διάθεση τους, την αγωνία τους για ένταξη, αποδοχή, αυτονομία, τα προσωπικά ή συνεργατικά τους επιτεύγματα και μόνο περηφάνια μπορώ να νιώθω για αυτά τα άτομα-στην ψυχή- παιδιά! Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι παιδιά, ηλικιακά τουλάχιστον, είναι Ενήλικες, Πολίτες με ΊΣΑ και αναφαίρετα δικαιώματα με όλους εμάς. Ζητούν και αξίζουν ίσες ευκαιρίες στη ζωή τους, για προσβασιμότητα, κοινωνικοποίηση και εργασία διότι δεν εξαφανίζονται μετά τα 18 οι αναπηρίες!

Το παραπάνω άρθρο έχει δημοσιευτεί και στο έντυπο περιοδικό Μαζί, 4ο τεύχος του Σωματείου αποκατάστασης και ειδικής αγωγής ΄΄Παναγία Ευαγγελίστρια΄΄.

The post Τι γίνεται μετά τα 18έτη για τα άτομα με αναπηρία; first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.

Η Αισθητηριακή Ολοκλήρωση είναι η επεξεργασία και ενσωμάτωση των αισθητηριακών ερεθισμάτων, μέσω της οποίας το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα ωριμάζει, και αποτελεί θεμέλιο για τη μάθηση, την αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον και τη συναισθηματική και γνωστική ανάπτυξη. Σαν κρίσιμη διαδικασία η Αισθητηριακή Ολοκλήρωση είναι μια δραστηριότητα αυτό-οργάνωσης του ατόμου καθώς αυτό αλληλοεπιδρά με το περιβάλλον.

Η οργάνωση αυτών των ερεθισμάτων συμβαίνει με τη συλλογή και την επεξεργασία των ερεθισμάτων από το νευρικό σύστημα.  Το νευρικό σύστημα μπορεί και επεξεργάζεται τα δεδομένα που συλλέγονται από το περιβάλλον, μέσα από τις αισθητικές μας οδούς (θα τις αναφέρουμε παρακάτω) ώστε να μπορούμε να χρησιμοποιούμε το σώμα μας αποτελεσματικά.

Τις βάσεις για την θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης έθεσε η A. Jean Ayres τη δεκαετία του 1950-1960. Σύμφωνα με την Ayres η αισθητηριακή ολοκλήρωση είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική κινητική και αντιληπτική οργάνωση του ατόμου στο περιβάλλον όπου ζει και λειτουργεί.

Πάμε να εξηγήσουμε ποιες αισθήσεις είναι αυτές:

1. Όραση δηλαδή δέχονται οπτικά ερεθίσματα (χρώμα, σχήμα) –ΟΠΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
2. Ακοή δηλαδή δέχονται ακουστικά ερεθίσματα (ήχος, θόρυβος, σειρήνες, κουδούνια, τραγούδια, παιχνίδια που ΄΄μιλάνε΄΄) –ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
3. Αφή δηλαδή δέχονται απτικά ερεθίσματα (θερμότητα, πόνο, πίεση, υφές) –ΑΠΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
4. Όσφρηση δηλαδή δέχονται οσφρητικά ερεθίσματα (μυρωδιές)- ΟΣΦΡΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
5. Γεύση δηλαδή δέχονται γευστικά ερεθίσματα (γλυκό, πικρό, ξινό, αλμυρό) –ΓΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Όμως δεν τελειώνουν εδώ, έρχονται άλλα δύο συστήματα αισθήσεων να συμπληρώσουν:

6.ΙΔΙΟΔΕΚΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – αίσθηση του τρόπου που το σώμα μας κινείται στο χώρο- (παζλ, κουμπιά, κινητικά παιχνίδια)

7. ΑΙΘΟΥΣΑΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – αίσθηση της θέσης του σώματος μας στο χώρο- (κούνιες, μπάλες pilates, τραμπάλα)

Επομένως όταν δίνουμε στα παιδιά παιχνίδια για πρώτη φορά οφείλουμε να τους δώσουμε τον απαραίτητο χρόνο να τα επεξεργαστούν, να τα αγγίξουν, να παίξουν με αυτά, να λάβουν τα αντίστοιχα ερεθίσματα, να τα ΄΄καταγράψουν΄΄ στο νευρικό τους σύστημα.

μα.

Παιχνίδια με περίεργες υφές

, μυρωδιές όπως σλάιμ-slime(γλίτσα), Fidget, λούτρινα, πλαστελίνες, playdoh

Παιχνίδια με ήχους, κουδούνια, σειρήνες, ομιλούντα (ρομ

ποτάκια, κούκλες)

Παιχνίδια με έντονα χρώματα, παράξενα σχήματα.

Παιχνίδια με κίνηση, κούνιες, μπάλες, τσουλήθρα, τραμπάλα, ποδήλατο

Παιχνίδια όπως οι πίνακες πολλαπλών δραστηριοτήτων για λεπτή

κινητικότητα.

Θυμόμαστε πάντα ότι το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και έχει τον δικό του μοναδικό ρυθμό.

πηγές:

1.Ayres, A. J. (1979). Sensory Integration and the child. Los Angeles, CA: Western Psycological Servises

2. Αισθητηριακή Ολοκλήρωση και Αισθητηριακές Διαταραχές – Physio4you

The post ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.

Η επίσημη διάγνωση δίνεται από παιδοψυχίατρο, βάσει του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, συντομογραφία DSM-5). Η διαταραχή αυτή χαρακτηρίζεται από έντονες, προκλητικές και αντιδραστικές συμπεριφορές. Τα παιδιά κατά κύριο λόγο έχουν ευερέθιστη διάθεση που εκδηλώνεται με αρνητισμό και ανυπακοή στους κανόνες. Υπάρχουν έντονα επεισόδια, ξεσπάσματα θυμού, αρνούνται να ακολουθήσουν και να συμμορφωθούν στους κανόνες  και στις απαιτήσεις των ενηλίκων με εξουσία. Για παράδειγμα με γονείς, δασκάλους, ειδικούς θεραπευτές, δηλαδή σε παραπάνω από ένα πλαίσιο. Ενώ δεν αποκλείεται να εμφανίζεται αυτό το μοτίβο και σε παιδιά συνομήλικα είτε αδέρφια, φίλους, συγγενείς, συμμαθητές είτε ακόμα και με άτομα που δεν γνωρίζουν.

Διαπληκτίζονται αρκετά εύκολα με όλους, είναι διαρκώς θυμωμένα, προσβάλλουν, χάνουν αμέσως την ψυχραιμία τους, μεταθέτουν συνεχώς τις ευθύνες στους άλλους για τις δικές του επιλογές/ λάθη και λένε πολλά και συχνά ψέματα. Συνηθίζεται επίσης η έντονη εκδικητική συμπεριφορά.

Μιλάνε με αγένεια, είναι εριστικά και επιθετικά με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ενταχθούν ομαλά στο κοινωνικό ή/και σχολικό τους πλαίσιο. Ως αποτέλεσμα είναι να μην μπορούν να αλληλοεπιδράσουν κατάλληλα, να μην μπορούν να συνάψουν φιλίες και να περιθωριοποιούνται κοινωνικά. Φυσικά υπάρχει δυσκολία στην αναγνώριση και έκφραση των συναισθημάτων τους, οπότε χρειάζεται αναγκαία παρακολούθηση από ειδικό παιδοψυχολόγο καθώς και παιδοψυχίατρο.

Τέλος, να αναφερθεί  ότι η εναντιωματική προκλητική διαταραχή μπορεί να παρουσιάζει κάποια κοινά στοιχεία με την ΔΕΠ-Υ και την διαταραχή Διαγωγής αλλά δεν αφορούν στις ίδιες δυσκολίες, μιας και τα άτομα με Διάσπαση Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας εμφανίζουν έντονη παρόρμηση. Αν δεν υπάρξει έγκαιρη παρέμβαση στα παιδιά μικρότερης ηλικίας (ίσως χρειαστεί και φαρμακευτική αγωγή) τότε αυξάνονται οι πιθανότητες για εμφάνιση διαταραχής Διαγωγής σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, εφηβεία και κατόπιν ενήλικες.

Επομένως καταλήγουμε ότι πάντα η σωστή πρόληψη, διάγνωση, διαφοροδιάγνωση και παρέμβαση κρίνονται αναγκαία για την ομαλή ανάπτυξη των παιδιών και των υγιών σχέσεων με την οικογένεια τους.

πηγή 1: ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ ΦΥΤΡΟΥ, ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥ  – https://onlineparentteenclinic.com/?fbclid=PAb21jcAOF6cFleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZA81NjcwNjczNDMzNTI0MjcIY2FsbHNpdGUCMTUAAacFkQ7sdrPy5zhi0DKVscQd_3CSU39pQ7I7Y6DTi1Q2DharphY0yfp75aC8yw_aem_uEkWPeYcrH-WJkgB0V8Thw

πηγή 2: https://www.psychology.gr/psychologia-paidiou/3709-enantiomatiki-proklitiki-diataraxi

The post ΕΝΑΝΤΙΩΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.

Τα οφέλη του παιχνιδιού αφορούν στην ανάπτυξη λεπτών και αδρών κινητικών δεξιοτήτων, τη διαπροσωπική επικοινωνία, τη διαπραγμάτευση, τη μείωση του στρες, την επιδίωξη στόχων, τη γνωστική ανάπτυξη και την επίλυση προβλημάτων.

Πάμε λοιπόν να δούμε τα είδη παιχνιδιού:

1. Αισθητηριακό παιχνίδι για παράδειγμα με νερό, άμμο, πηλό, φούσκες, παιχνίδια με ήχο ή φωτάκια.
2. Λειτουργικό ή Κινητικό παιχνίδι όπως τρέξιμο, πηδηματάκια, σκαρφάλωμα, κρυφτό.
3. Συμβολικό παιχνίδι, χρησιμοποιεί σύμβολα ή αντικείμενα για να αναπαραστήσει πράξεις όπως για παράδειγμα το μαγείρεμα, εργαλεία, κούκλες.
4. Rough & Tumble – Παιχνίδι χωρίς κανόνες, έντονο σωματικό παιχνίδι για παράδειγμα γαργαλητό, κλωτσιές, πάλη.
5. Κατασκευαστικό παιχνίδι όπως με τουβλάκια. πάζλ, ενσφηνώματα.
6. Ριψοκίνδυνο παιχνίδι, χωρίς κανόνες, όπως το σκαρφάλωμα, κούνια, ανάποδη τσουλήθρα, <<λάβα/φωτιά>>.
7. Παιχνίδι με κανόνες όπως τα επιτραπέζια, φιδάκι, σκάκι, μονόπολι. Ή με επιν0ημένους από τα παιδιά κανόνες (φαντασία).
8. Παιχνίδι μέσω τέχνης για παράδειγμα μέσω χορού, ζωγραφικής, δραματοθεραπεία, θέατρο.
9. Γλωσσικά παιχνίδια όπως τα τραγούδια, ήχοι, αστεία, ρίμες δημιουργίες λέξεων.
10. Παιχνίδια ανταγωνισμού για παράδειγμα μπάσκετ, ποδόσφαιρο, αγώνες δρόμου, διαγωνισμού, <<survivor>>.

Ανάλογα την ηλικία και τις δεξιότητες του παιδιού αυτά τα είδη εναλλάσσονται και υπάρχει επίσης ανάλογος διαχωρισμός των ειδών παιχνιδιού εξαρτώμενος από την αλληλεπίδραση που έχει το παιδί με άλλα άτομα στον ίδιο χώρο με αυτό:

1. Μοναχικό, δηλαδή όταν απολαμβάνει να παίζει μόνο του.
2. Παρατήρησης, όταν παρακολουθεί τους άλλους να παίζουν χωρίς να συμμετέχει.
3. Παράλληλο, όταν το παιδί παίζει δίπλα δίπλα με κάποιο άλλο παιδί ή ενήλικα, μπορεί και με παρόμοια παιχνίδια, χωρίς όμως να υπάρχει  κάποια αλληλεπίδραση μεταξύ τους.
4. Συνεργατικό, όταν το παιδί συμμετέχει σε δυαδικό ή με παραπάνω παιδιά.

   

    

5. Συσχετιστικό, όταν το παιδί συνεργάζεται με άλλα παιδιά και ακολουθεί κανόνες.

Πηγή: Mathematical Game Creation and Play Assists Students in Practicing Newly-Learned Challenging Concepts

The post ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΙΔΗ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.

Άλλη μία από τις συχνότερες ερωτήσεις που κάνουν οι γονείς, πάμε λοιπόν να δούμε ανά ηλικία ποια είναι τα κατάλληλα παιχνίδια για να απασχολήσουμε ευχάριστα και με ασφάλεια τα παιδιά.

0-6 μηνών   

Τα βρέφη από την γέννηση τους έχουν ως κύρια ανάγκη την τροφή και την φροντίδα. Είναι όμως και σε μια φάση που μαθαίνουν τον κόσμο μέσω της αφής και της γεύσης, άρα βάζουν τα πάντα στο στόμα πρώτα. Επομένως είναι πολύ σημαντικό για την ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη να παρέχουμε κυρίως :

1.Ανθρώπινη επαφή και συντροφιά για παρέα, διασκέδαση, ερεθίσματα με τα χέρια, με τη φωνή μας (εναλλαγή μελωδίας, τραγούδι, vocal play, μιμούμαστε ήχους που μπορεί να κάνει το βρέφος), το πρόσωπο μας (εκφράσεις).
2.Διάφορους ήχους, ώστε να μάθει να επικοινωνεί και να αντιδρά στους ήχους και τους ρυθμούς.
3.Φωτεινά χρωματιστά παιχνίδια πάνω από την κούνια, ώστε να μάθει να παρακολουθεί ήχους, χρώματα και σχήματα που κινούνται και να διασκεδάζει ή να ηρεμεί.
4.Παιχνίδια που κινούνται όταν τα χτυπά με τα χέρια του ή τα πόδια του, παιδικά γυμναστήρια, όταν μπορεί να κινεί τους ώμους και προσπαθεί να φτάσει αντικείμενα ώστε να διασκεδάζει και να εκπαιδεύεται στη λειτουργία από πρόθεση.
5.Παιχνίδια με χρώματα, εύκολα να τα πιάνει, να τα κουνάει , όταν μπορεί να πιάνει ώστε να ενθαρρύνεται να χρησιμοποιεί τα χέρια του και να διακρίνει διαφορετικά υλικά και ήχους (κουδουνίστρες)
6.Παιχνίδια – κρίκους πλαστικά άθραυστα, μη τοξικά, όταν μπορεί να φέρει τα χέρια του στο στόμα και του αρέσει να γλύφει ή να μασάει ώστε να μάθει να εξερευνά γεύσεις, υφές, υλικά και θερμοκρασίες με το στόμα του, για να μασήσει και να παράγει ήχους.
7.Εικόνες, φωτογραφίες, σκίτσα, ζωγραφιές, παντού στο δωμάτιό του ή το κρεβάτι του
όταν μπορεί να προσηλώνει το βλέμμα του ώστε με ευχαρίστηση να μαθαίνει σχήματα, χρώματα και μορφές.

6-18 μηνών : Σε αυτήν την ηλικία αναπτύσσονται αρκετές δεξιότητες, κινητικές (μπουσούλημα) αντιληπτικές (προγλωσσικές δεξιότητες, κατανόηση), έκφρασης (παραγωγή ήχων, συλλαβών, λέξεων). 

1.Παιχνίδια όπου αντιλαμβάνεται τη δράση του με κάποιο αποτέλεσμα-λειτουργικό παιχνίδι.
2.Μαλακές μπάλες, ξύλινα οχήματα, υφασμάτινους κύβους, όταν μπουσουλάει, ώστε να έχει κίνητρο να ασκήσει το σώμα του.
3.Παιχνίδια πολλαπλών δραστηριοτήτων, μουσικά παιχνίδια, όταν μπορεί να χρησιμοποιεί τα δάχτυλά του, ώστε να ενθαρρυνθεί να τα χρησιμοποιεί σε πολύπλοκες, λεπτές κινήσεις, ενισχύοντας την λεπτή κινητικότητα.
4.Κύβους όλων των μεγεθών, κουτιά που περιέχουν πλαστικά σχήματα, όταν μπορεί να βάζει και να βγάζει, να ρίχνει, να πετάει, να χτυπάει μεταξύ τους, ώστε να αναπτύξει έλεγχο για τα πράγματα που χρησιμοποιεί.
5.Καθρέφτες, μαθαίνει ότι είναι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, ώστε να αναγνωρίζει τον εαυτό του και τους άλλους.
6.Μαλακά, χνουδωτά παιχνίδια, διάφορα μεγέθη, όταν είναι πιο κινητικό, ώστε να τα πετάει και να τα ψάχνει.
7. Παιχνίδια με ρόδες που μπορεί να στηρίζεται και να τα σπρώχνει, ενισχύοντας την αδρή κινητικότητα και την ισορροπία.
8. Βιβλία, μουσική, τραγούδια, ενισχύοντας την αλληλεπίδραση και την επικοινωνία.

1,5 έτους-3 ετών : Το στάδιο της ανακάλυψης, του τρεξίματος, των απότομων ξεσπασμάτων (terrible twos), της διεκδίκησης, της <<κυριαρχίας>>τους στον κόσμο.  Υ.Γ. Υπομονή θα περάσει!

1.Συμβολικό παιχνίδι, κουκλάκια, μωράκια, κουζινικά, κατσαρόλες τηλέφωνα, αντικείμενα που τα χρησιμοποιεί για να αναπαραστήσει ένα άλλο αντικείμενο (ενίσχυση φαντασίας και δημιουργικότητας), μιμείται εμάς πχ μαγειρική, δουλειές σπιτιού, εργασία.
2.Αυτοκινητάκια και παιχνίδια που σπρώχνονται ή σέρνονται σε ρόδες, όταν μπορεί να περπατήσει σταθερά γιατί χαίρεται με τον θόρυβο και βοηθούν την ισορροπία.
3.Παιχνίδια με ρόδες που μπορούν να τα οδηγούν, γιατί απαιτούν έλεγχο της κίνησης (ιδεασμό, κινητικό προγραμματισμό, πράξη), της ταχύτητας, της ισορροπίας.
4. Sensory play με Φτυαράκια, κουβαδάκια, τσουγκράνες αποκτώντας εμπειρίες από την αίσθηση των υλικών, την υφή και το χρώμα τους.
5.Μικρά απλά πάζλ, κύβοι, κατασκευές, ζωγραφική, δαχτυλομπογιές, ενσφηνώματα, ενισχύοντας γνωστικές δεξιότητες.
6.Βιβλία με εικόνες, μικρές ιστορίες, τραγουδάκια, κοιτάζοντας, τραγουδώντας, χορεύοντας γιατί έτσι μαθαίνει τον κόσμο γύρω του.

3-7ετών : Σε αυτό το στάδιο τα νήπια πλέον αναζητούν όλο και περισσότερο το παιχνίδι με τους συνομηλίκους τους. Όχι απαραίτητα ότι θα μοιραστούν τα δικά τους παιχνίδια, αλλά η συναναστροφή κρίνεται πλέον αναγκαία!

1.Κινητικό παιχνίδι με τρέξιμο, πιάσιμο, πηδήματα
2.Μουσικά όργανα, τύμπανα, ξυλόφωνα, πνευστά
3.Ό,τι τα εμπνέει για παιχνίδι ρόλων! Κούκλες, τρενάκια, αυτοκινητάκια, κουκλόσπιτα, Ρούχα, καπέλα, στολίδια, στολές κτλ.
4.Μαρκαδόρους, δαχτυλομπογιές, κατασκευές, ψαλίδι, μολύβια κτλ.
5.Απλά στην αρχή παιχνίδια επιτραπέζια, παζλ, ντόμινο, παιχνίδια ενίσχυσης κριτικής και λογικής σκέψης ή αργότερα στρατηγικής. Ενισχύοντας την ομαδικότητα, την συνεργασία, την εναλλαγή σειράς, την τήρηση κανόνων και τον ευγενή συναγωνισμό καθώς και την ανοχή στην ματαίωση. 
6.Βιβλία, απλά παραμυθάκια- όσο μεγαλώνει πιο σύνθετα, ενισχύοντας την γλωσσική ανάπτυξη.
7. Ποδήλατα ισορροπίας 

Καθώς το παιδί μεγαλώνει είναι σε θέση να επιλέγει εκείνο τα παιχνίδια του, αυτά που τον ευχαριστούν. ΑΝ θέλει να παίζει μόνο του, χωρίς την επίβλεψη γονέα, καλό είναι να υπάρχει ένας κατάλληλα διαμορφωμένος χώρος ώστε να μπορεί να το πάρει μόνο του, να μαθαίνει να οργανώνει και να αποθηκεύει τα πράγματα του. Επίσης καλό είναι να μην πέφτουμε σε παγίδες υπερκατανάλωσης και να μην παρέχουμε 1000αδες παιχνίδια. Όταν έχουμε πολλά αποσύρουμε κάποια και αφήνουμε ορισμένα, μετά από λίγο καιρό, εναλλάσσουμε τα παιχνίδια και έτσι το παιδί δεν τα βαριέται κιόλας!

8-17 ετών : Τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες είναι σε θέση να επιλέγουν μόνα τους τα παιχνίδια ή τις δραστηριότητες είτε ατομικά είτε ομαδικά. Εφόσον έχουν ήδη <<χτίσει>> μια αυτόνομη, ισορροπημένη προσωπικότητα, οι γονείς καλό είναι να παρέχουν με ασφάλεια και με μέτρο αυτά που επιλέγουν.

Τις περισσότερες φορές επιλέγουν χόμπι, όπως στίβο, χορό, σπορ, πολεμικές τέχνες, κολύμβηση, ηλεκτρονικά παιχνίδια, επιτραπέζια. Τέλος επιλέγουν να βγαίνουν με τις παρέες τους και να απολαμβάνουν την συντροφικότητα και την κοινωνική συνδιαλλαγή!

The post ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΑΝΑ ΗΛΙΚΙΑ 0-17 ΕΤΩΝ first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.

Αρχικά η διαταραχή της άρθρωσης είναι η αδυναμία ενός ατόμου να παράγει σωστά μεμονωμένα, κάποιους ήχους λόγω κάποιας δυσκολίας στον μηχανισμό της ομιλίας και στους αρθρωτές. Δηλαδή είτε οφείλονται σε οργανικά αίτια όπως είναι η αδυναμία ελέγχου των αρθρωτών (χείλη, γλώσσα, δόντια, υπερώα) ή στην δομή τους (κοντό χαλινό γλώσσας. κακή σύγκλειση δοντιών κ.α.), είτε οφείλονται και σε λειτουργικές αιτίες όπως νευρολογικές διαταραχές (χαλαρός μυικός τόνος κ.α.). Να αναφερθεί εδώ ότι εφόσον υπάρχει ένα φυσιολογικό ακουόγραμμα και τυμπανόγραμμα στο ιατρικό ιστορικό του παιδιού, τότε σίγουρα δεν πρόκειται για δυσκολία στην ακουστική επεξεργασία.

Ακολουθεί ένας πίνακας που αναμένουμε τις ηλικίες κατάκτησης των φωνημάτων. Αν το παιδί δεν έχει κατακτήσει το φώνημα / ήχο/ γράμμα στην ηλικία που πρέπει τότε ενδέχεται να χρειαστεί αξιολόγηση λογοθεραπείας .

Κάποια από τα πιο συνηθισμένα αρθρωτικά λάθη είναι τα εξής: Το παιδί λέει:  νελό αντί για νερό,  θακούλα αντί για σακούλα, χίλο αντί για ξύλο κτλ. Υπάρχουν δηλαδή αλλοιώσεις ή αντικαταστάσεις των φωνημάτων που θα θέλαμε να έχει σε συγκεκριμένη ηλικία με κάποιο άλλο φώνημα.

Από την άλλη πλευρά οι φωνολογικές διαταραχές  αφορούν δυσκολίες στην αντίληψη, διάκριση και την επεξεργασία του φωνήματος. Πιο συγκεκριμένα, το άτομο είναι σε θέση να παράγει σωστά έναν ήχο μεμονωμένα αλλά αδυνατεί να τον χρησιμοποιήσει σωστά μέσα σε μία λέξη. Δηλαδή ενδέχεται να υπάρχει δυσκολία αποκωδικοποίησης του ερεθίσματος που ακούει το άτομο και να το επεξεργαστεί. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι στην φωνολογική διαταραχή δεν υπάρχει κάποια ανατομική ή νευρολογική διαταραχή καθώς οι κινήσεις των αρθρωτών εκτελούνται φυσιολογικά. Οι δυσκολίες ενδέχεται να οφείλονται σε κάποιο έλλειμμα ακοής, ακουστικής επεξεργασίας, παρόμοια ακουστικά ερεθίσματα περιβάλλοντος (πχ αν ο γονιός έχει μητρική την ουκρανική γλώσσα , δεν μπορεί ο ίδιος να εκφέρει το θ ή το δ , Πηγή :Η Ουκρανική Γλώσσα και ο Πολιτισμός της. )

Υπάρχουν διάφορα είδη φωνολογικών διεργασιών τα οποία πάλι είναι φυσιολογικά ανάλογα της γλωσσικής εξέλιξης των παιδιών και είναι τα εξής:

1. Απλοποιήσεις λέξεων (λέει πέλο αντί καπέλο), κάνει πτώση της πρώτης συλλαβής.

2. Αναδιπλασιαμός συλλαβών (λέει μίμο αντί για μήλο)

3. Παραλείψεις φωνημάτων ή συμφωνικών συμπλεγμάτων (λέει όδι αντί για πόδι ή πίτι αντί για σπίτι)

4. Αντικατάσταση φωνημάτων (λέει βόντι αντί για δόντι, φάλασσα αντί για θάλασσα)

5. Μετάθεση φωνημάτων (λέει βλιβλίο αντί για βιβλίο)

6. Ηχηροποιήσεις (λέει μπόρτα αντί για πόρτα).

Αυτά είναι φυσιολογικά για ένα παιδί 2,5-3 ετών αλλά δεν είναι αναμενόμενο στην ηλικία των 4 ετών. Τότε θα χρειαστεί να γίνει αξιολόγηση λογοθεραπείας. 

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το κάθε παιδί ή μπουμπούκι όπως τα λέω εγώ, έχει τον δικό του ρυθμό γλωσσικής ανάπτυξης και τα ορόσημα μπορεί να αποκλίνουν από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω. Ωστόσο αν υπάρχει απόκλιση άνω των 6 μηνών καλό είναι πάντα να παίρνετε την εκτίμηση ενός ειδικού και καταρτισμένου λογοθεραπευτή.

The post ΑΡΘΡΩΤΙΚΗ Ή ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.

Είναι εκείνες οι ικανότητες που αναπτύσσονται πριν κατακτηθεί η ομιλία από ένα παιδί και είναι απαραίτητες και αναγκαίες  πριν ακόμα κατακτηθούν οι πρώτες λέξεις. Κατακτούνται πλήρως στην ηλικία των 12-18 μηνών.  Ακόμη και στα βρέφη όμως τις παρατηρούμε να αναδύονται και συνεχώς οι γονείς καλούνται να τις ενισχύουν.

Αρχικά πρέπει να υπάρχει κατάλληλη και ποιοτική οπτική-βλεμματική επαφή ώστε να αλληλεπιδρά με τον φροντιστή και να υπάρξει σύνδεση
και

γιατί όχι ακόμα και επεξεργασία ή ερμηνεία των εκφράσεων του προσώπου (χαμόγελο, λύπη).  Για παράδειγμα, μητέρες που θηλάζουν τα μωρά τους αναφέρουν χαρακτηριστικά την έντονη βλεμματική επαφή και σύνδεση – δεσμός που δημιουργείται μεταξύ τους εκείνη την στιγμή.

Ακολουθεί η μίμηση δηλαδή να μπορεί να αντιγράψει μορφασμούς ή εκφράσεις προσώπου, κινήσεις σώματος, όπως χειρονομίες χεριών, (γεια, ευχαριστώ, δήξη με δάχτυλο, παλαμάκια, <<κουκουτσα>> παιχνίδι κα).  Να μιμηθεί κινήσεις οχημάτων, ήχους από ζώα, μουσικά όργανα, παιδικά τραγούδια, χορό. Έτσι αργότερα θα έρθουν και οι μιμήσεις ήχων (βάβισμα)-συλλαβών-λέξεων δηλαδή η ομιλία.

Η αλληλεπίδραση, η διάθεση για επικοινωνία, να ανταποκρίνεται στο περιβάλλον και τον περίγυρο του (responce interaction), η λήψη πρωτοβουλίας για συνδιαλλαγή, και η εναλλαγή σειράς (εγώ-εσύ), αποτελούν επίσης βασικές προϋποθέσεις ώστε να αναπτυχθούν αργότερα οι γλωσσικές δεξιότητες δίνοντας έμφαση στην σημασία της κοινωνικής σύνδεσης, συνεργατικότητας και κοινωνικοποίησης.

Η κοινή προσοχή ή joint attention περιλαμβάνει την κοινή εστίαση παιδιού και φροντιστή σε ένα κοινό ερέθισμα ή μια δραστηριότητα, δηλαδή να αναφερόμαστε στο ίδιο αντικείμενο, επικοινωνώντας μια επιθυμία ή ανάγκη μη λεκτικά.

Εφόσον καλλιεργούνται αυτές οι δεξιότητες και συνυπάρχει άρτιος ακοολογικός έλεγχος, το παιδί όσο μεγαλώνει θα είναι ικανό να ακολουθεί πιο εύκολα και γρήγορα απλές και σύνθετες εντολές, να αναπτύσσει το λειτουργικό και το συμβολικό παιχνίδι του καθώς και να εμπλουτίζει το παθητικό (αντιληπτικό) και ενεργητικό(εκφραστικό) κατεπέκταση λεξιλόγιο του.

Παρατηρώντας το σχήμα δεξιά, την Πυραμίδα, βλέπουμε πώς στη βάση της είναι η Προσοχή και η Αντίληψη και ακολουθούν μετά οι υπόλοιπες δεξιότητες για να φτάσουμε στην κορυφή της που στέκει η Άρθρωση. Επομένως επισημαίνεται και πάλι η αναγκαιότητα κατάκτησης των προγλωσσικών δεξιοτήτων πριν την κατάκτηση των γλωσσικών δεξιοτήτων.

Αν όμως παρατηρείτε κάτι στην συνολική αναπτυξιακή εξέλιξη του παιδιού που σας ανησυχεί, μη διστάσετε να επισκεφθείτε έναν ειδικό για μια αξιολόγηση.

The post ΠΡΟΓΛΩΣΣΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΟΥΣ first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.

Πάμε όμως να δούμε 10 τρόπους που οι ίδιοι οι γονείς μπορούν να ενισχύσουν την ομιλία του παιδιού τους στο σπίτι:

1. Αποφεύγουμε μωρουδιακή χρήση ομιλίας (motherese language) και παρέχουμε ορθή (ενηλίκων) γλώσσα.

2. Κάνουμε ανοιχτού τύπου ερωτήσεις και όχι κλειστού τύπου (ναι/όχι), όπου το παιδί καλείται να απαντήσει με λέξεις, φράσεις.

3. Σχολιάζουμε τις δουλειές που κάνουμε στο σπίτι π.χ. μαγειρική, μπάνιο κ.α.

4. Κατονομάζουμε όλα τα αντικείμενα που βλέπουμε γύρω μας.

5.  Παίζουμε μαζί με τα παιχνίδια του παιδιού και δίνουμε πληροφορίες, χρήση κ.α.

6. Λέμε μαζί τραγούδια και χρησιμοποιούμε κινήσεις, νοήματα βοηθητικά με το σώμα μας. Διασκέδαση και μάθηση πάνε μαζί.

7. Διαβάζουμε μαζί παραμύθια, κοιτάζουμε τις εικόνες και σχολιάζουμε.

8. Χτίζουμε πάνω στην εκφορά του παιδιού, προσθέτοντας είτε πληροφορίες, είτε ενισχύουμε με πιο σύνθετες προτάσεις.

9. Τολμάμε να προσθέτουμε και νέες λέξεις, εξηγώντας το νόημα, εμπλουτίζοντας το παθητικό λεξιλόγιο (αντιληπτικό) αρχικά και μετέπειτα το ενεργητικό λεξιλόγιο(εκφραστικό).

10. Πηγαίνουμε σε νέα μέρη, πάρκα αναψυχής, ψυχαγωγίας, εξοχή, μουσεία, όπου εκεί τα παιδιά θα λάβουν νέα ερεθίσματα άρα και νέο λεξιλόγιο.

Όλα αυτά αποτελούν γενικές συμβουλές και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν μια περαιτέρω εξατομικευμένη αξιολόγηση ή /και παρέμβαση για το κάθε παιδί από εξειδικευμένο λογοθεραπευτή.

Το αναφέρουμε συνέχεια ότι το κάθε παιδί είναι μοναδικό και ξεχωριστό σαν <<μπουμπούκι>> και θα ανθίσει σαν <<λουλούδι>> στον δικό του ρυθμό εξέλιξης αλλά πάντα είμαστε εδώ για να το βοηθήσουμε!

The post ΠΩΣ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΘΑΡΑ first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.

Την τελευταία πενταετία ακούγονται όλο και συχνότερα οι φράσεις  <<έχει επιλεκτική σίτιση>>,  <<δεν τρώει στο σπίτι, στο σχολείο τα τρώει όλα>>, <<είναι κακομαθήμενο>>, <<σιχαίνεται να λερώνεται>>, <<ααα μου τα κάνει όλα χάλια, δεν τον αφήνω να τρώει μόνος του>>, <<τα γλυκά τα τρώει, τα λαχανικά όχι>> και άλλα πολλά.   Τι συμβαίνει τελικά;

Ανεξάρτητα από την ανάπτυξη των παιδιών  είτε είναι νευροτυπικής είτε νευροδιαφορετικής ανάπτυξης εμφανίζουν δυσκολίες στην σίτιση ή στην διατροφή. Αυτές οι δυσκολίες μπορεί να είναι παροδικές ή να επιμένουν μακροπρόθεσμα. Συνήθως στην ηλικία των 6 μηνών και πάνω, ανάλογα με την οδοντοφυΐα και συστάσεις του παιδιάτρου,  γίνεται η εισαγωγή των στερεών τροφών.  Τότε επιτρέπεται στο παιδί να φάει μόνο του με τα χέρια – fingerfood/ baby-ledweaning, τροφές πιο σκληρές, όχι πολτοποιημένες, λιγότερο επεξεργασμένες-βραστά λαχανικά, φρούτα, τυράκια κα. Αυτό σημαίνει ότι έρχεται  σε επαφή με νέες υφές, γεύσεις, οσμές, χρώματα, σχήματα τα οποία επεξεργάζεται και παίζει στην ουσία με αυτά. Επιπρόσθετα μαθαίνει να δοκιμάζει και να γεύεται, αν του αρέσουν ή όχι θα φανεί τουλάχιστον μετά από 15 φορές. Οπότε Μην απογοητεύεστε με την πρώτη άρνηση. Δώστε πολλές ευκαιρίες.

Από εκεί και πέρα όσο το βρέφος μεγαλώνει είτε θα εδραιώσει τις διατροφικές του επιλογές και θα τρώει μία μεγάλη γκάμα τροφών και ως παιδί ή μπορεί να σταματήσει ξαφνικά στην ηλικία των 24-26 μηνών να τα τρώει όλα, ή μπορεί να μην εδραιώσει σε σταθερά φαγητά, να δοκιμάζει άλλα νέα, να ξαναγυρνάει σε παλιά, να προτιμά άλλα περισσότερο άλλα λιγότερο, να θέλει τα γλυκά μόνο, μιας και η γλυκιά γεύση είναι αυτή που υπάρχει έμφυτη σε όλους μας σε σύγκριση με τις άλλες γεύσεις (ξινό, πικρό, αλμυρό) που μαθαίνονται!

Η άρνηση ενός παιδιού να φάει κάποιες τροφές μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες όπως:

α) παθολογικούς, για παράδειγμα: εμετοί, παλινδρομήσεις, πόνοι στο στομάχι, οισοφαγίτιδες, λαρυγγομαλακία, αλλεργίες κα.

β) αισθητηριακού τύπου δυσκολίες δηλαδή στοματικής αμυντικότητας, υπερ/ υπο ευαισθησία στο γευστικό, οσφρητικό, απτικό, ιδιοδεκτικό σύστημα κα.

γ) δυσκολίες συντονισμού κινητικού προγραμματισμού αρθρωτών και μηχανισμού μάσησης.

δ) ψυχοκοινωνικές δυσκολίες, περιβαλλοντικοί, στήριξη οικογένειας, χειριστικές συμπεριφορές κα.

 Άρα σίγουρα δεν αποτελεί <<μόδα>>  η επιλεκτική σίτιση ή η τροφική επιλεκτικότητα και αφορά μια σκληρή πραγματικότητα που δυσκολεύει πολλές οικογένειες και καλούνται να παλεύουν καθημερινά για το πιο απλό, την διαδικασία του φαγητού. 

Για την αντιμετώπιση των δυσκολιών αυτών θα πρέπει να γίνεται αρχικά αξιολόγηση από επαγγελματία λογοθεραπευτή ή εργοθεραπευτή σίτισης και να υπάρχει συνεργασία μεταξύ ιατρών, θεραπευτών και οικογένειας. Θυμόμαστε πάντα ότι το κάθε παιδί είναι μοναδικό και έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης, επομένως και ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης για τη σίτιση.

extra tip:Αξίζει να σημειωθεί ότι η διαδικασία της σίτισης και του φαγητού θα πρέπει να είναι ευχάριστη, δημιουργική, χαρούμενη στιγμή και για το παιδί και για την οικογένεια.  Καλό είναι να αποφεύγονται εξαναγκαστικές κινήσεις για σίτιση, πίεση, βία, ή ανταλλάγματα, χρήση tablet, κινητού. Αντί αυτών προσπαθήστε να αλληλοεπιδράσετε με το παιδί και να ακολουθήσετε τον ρυθμό του, με υπομονή και αγάπη.

Για το baby-led weaning μπορείτε να ανατρέξετε εδώ : What Is Baby-Led Weaning (BLW)?

The post ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΣΙΤΙΣΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.