Είναι σημαντικές ερωτήσεις που απασχολούν όλους τους τους γονείς ή κηδεμόνες ατόμων ΑμεΑ της Ελλάδας.

Στην Ελλάδα, μετά τα 18 έτη, η ζωή των ατόμων με αναπηρία αλλάζει άρδην, κυρίως επειδή λήγει η υποχρεωτική σχολική φοίτηση τους στο ειδικό σχολείο. Κάποια ειδικά σχολεία (ΕΕΕΕΚ) λειτουργούν μέχρι τα 21 έτη, με αποτέλεσμα να αφήνει τους νέους χωρίς δομημένο καθημερινό πλαίσιο. Επομένως χρειάζεται να γίνει μετάβαση σε δομές ή προγράμματα για ενήλικες.

Η αλήθεια είναι ότι οι απόψεις διίστανται, διότι κάποιοι θεωρούν ότι τα άτομα με αναπηρία θεραπεύονται ξαφνικά μετά τα 18 και έτσι το κράτος δεν έχει προνοήσει για δημόσιες δομές που μπορούν να απασχολούνται τα άτομα αυτά. Αλλά έχει παραχωρήσει κάποια κουπόνια μέσω ΕΣΠΑ (δωρεάν για τους δικαιούχους) ή μέσω Δήμων και ιδρυμάτων. Οι υπόλοιπες δομές είναι κυρίως είτε ιδιωτικές είτε πρωτοβουλίες συλλόγων γονέων που δεν θέλουν τα παιδιά τους να καταλήξουν σε κάποιο ίδρυμα ή ακόμα χειρότερα σε ψυχιατρικές κλινικές, χωρίς να είναι ψυχικά ασθενείς.

Επομένως ας δούμε παρακάτω τι μπορούν να κάνουν:

1. Μετάβαση σε ΚΔΗΦ (Κέντρα Διημέρευσης, Ημερήσιας Φροντίδας)
   Αποτελεί την βασική και πιο καίρια επιλογή μετά τα 18 έτη. Σε αυτές τις δομές, τα ενήλικα ΑμεΑ συμμετέχουν καθημερινά σε:
   – Προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης
   -Δραστηριότητες καθημερινής Ζωής (ΔΚΖ)
   -Υποστήριξη αυτοεξυπηρέτησης
   – Εξωτερικά Προγράμματα
   – Εργοθεραπεία
   -Λογοθεραπεία
   -Ειδική Διαπαιδαγώγηση
   -Κοινωνικοποίηση
   -Αθλητισμό
   Παρέχουν μεταφορά, σίτιση, ψυχοκοινωνική φροντίδα και ανακούφιση στις οικογένειες. Είναι εφικτό μέσω ειδικών voucher.
2.  Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης ΑμεΑ (ΚΕΚ-ΑμεΑ)
   Σκοπός των κέντρων αυτών είναι να εκπαιδεύσουν ενήλικες ΑμεΑ σε πρακτικές δεξιότητες π.χ. μαγειρική, γεωπονία, χειροτεχνία, υπολογιστές. Κάποια προσφέρουν προστατευόμενη απασχόληση, δηλαδή εργασία σε ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον, πράγμα πολύ ενισχυτικό για οικονομική αποκατάσταση και ουσιαστική συμπερίληψη των ατόμων στην κοινωνία. Προσφέροντας και εκείνα με την σειρά τους τις δικές τους υπηρεσίες νιώθοντας χρήσιμοι, αξιόλογοι, αξιοπρεπείς Πολίτες της Ελλάδας.
3. Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ)Αφορά δομές ειδικά σχεδιασμένες για ενήλικες ΑμεΑ που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ζουν με την οικογένειά τους, δίνοντας τους την ευκαιρία για ανεξαρτητοποίηση. Παρέχουν μόνιμη ή ημι-μόνιμη κατοικία με φροντίδα και επίβλεψη από ειδικούς θεραπευτές ή άτομα εξειδικευμένα ενθαρρύνοντας την αυτονομία και την κοινωνική τους ένταξη. Υπάρχουν δημόσιες και ιδιωτικές ΣΥΔ, πολλές από τις οποίες ανήκουν σε συλλόγους γονέων.
4. Επιδόματα και οικονομική υποστήριξη
   Μετά τα 18, τα άτομα με ΑμεΑ μπορούν να λαμβάνουν:
   -Αναπηρικό επίδομα (ανάλογο του ποσοστού ΚΕΠΑ)
   – Επίδομα βαριάς αναπηρίας (μέσω ΟΠΕΚΑ)
   -Επίδομα φροντίδας ή παροχή προσωπικού βοηθού (πιλοτικό πρόγραμμα του Υπουργείου Εργασίας)
   -Επιδότηση εργασίας ΑμεΑ για εργοδότες που τα προσλαμβάνουν
5. Εργασία ή Προστατευόμενα Εργαστήρια 
   Υπάρχουν λίγες αλλά σημαν τικές δομές που προσφέρουν εργασία με υποστήριξη όπως
   -Εργαστήρια Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) για όσους παραμένουν μέχρι 21.
   -Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝΣΕΠ ΑμεΑ)
   -Προστατευόμενα εργαστήρια από συλλόγους, ιδρύματα ή εταιρείες ιδιωτών.

Έχοντας συνεργαστεί για αρκετά χρόνια σε φορέα Κδηφ, έχω συναναστραφεί, συνεργαστεί

και δουλέψει λογοθεραπευτικά είτε ατομικά είτε ομαδικά με πολλούς ωφελούμενους. Έχουμε συμμετάσχει σε πολλά εξωτερικά προγράμματα, διάφορες εκπαιδευτικές ή κοινωνικές δράσεις, γιορτές, παρελάσεις, εργαστήρια και βιώνω και εγώ την χαρά τους, την λύπη τους, την απογοήτευση τους, την ευτυχία τους, την φιλική ή άλλοτε δυσάρεστη διάθεση τους, την αγωνία τους για ένταξη, αποδοχή, αυτονομία, τα προσωπικά ή συνεργατικά τους επιτεύγματα και μόνο περηφάνια μπορώ να νιώθω για αυτά τα άτομα-στην ψυχή- παιδιά! Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι παιδιά, ηλικιακά τουλάχιστον, είναι Ενήλικες, Πολίτες με ΊΣΑ και αναφαίρετα δικαιώματα με όλους εμάς. Ζητούν και αξίζουν ίσες ευκαιρίες στη ζωή τους, για προσβασιμότητα, κοινωνικοποίηση και εργασία διότι δεν εξαφανίζονται μετά τα 18 οι αναπηρίες!

Το παραπάνω άρθρο έχει δημοσιευτεί και στο έντυπο περιοδικό Μαζί, 4ο τεύχος του Σωματείου αποκατάστασης και ειδικής αγωγής ΄΄Παναγία Ευαγγελίστρια΄΄.

The post Τι γίνεται μετά τα 18έτη για τα άτομα με αναπηρία; first appeared on Αντωνία Βλάχου Λογοθεραπεία.